[How to win] SHENMUE 3 ความสำคัญของสะพานดอกไม้

Image result for shenmue iii flower bridge


SHENMUE 3


Platform : PS4 PC (EPIC GAMELUNCHER)
Genre : ACTION ADVENTURE
Developer : YS NET
Publisher : DEEP SILVER
Release Date : 19 November 2019
Website : https://shenmue3.deepsilver.com/us.html


เรื่องในอดีตของพ่อ

ที่บ้านของชางฮวา เรียวเล่าให้เธอฟังว่า เขาพบกับ เหยียนชิ่ง แล้ว แต่ว่าไม่สามารถเข้าไปคุยกับเขาได้ เหยียนชิ่งไม่ไว้ใจเขา เรียวไม่รู้จะทำอย่างไร เขาถามข้อมูลจากชางฮวา แต่เธอก็บอกว่าเธอไม่ค่อยได้คุยกับเขาเท่าไหร่ เรียวรู้สึกว่านี่เป็นเบาะแสเดียวที่จะนำไปสู่พ่อของชางฮวาได้ แต่เขากลับทำอะไรไม่ได้ ชางฮวาเลยบอกเขาว่าถ้ามันยังไม่มีหนทาง โกรธไปก็เท่านั้น ให้หยุดก่อนแล้วค่อย ๆ คิด อาจจะมีมุมมองที่คาดไม่ถึง เรียวเห็นด้วย และจะไปพักผ่อนก่อน

ในตอนเช้า เรียวตื่นขึ้นมาก็ไม่พบชางฮวา มีแต่จดหมายทิ้งไว้ ให้เรียวไปหาเธอที่ เทอนารี่ สปริง (ซันหยวนชุนเทียน) ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กับ ธารสายรุ้ง เมื่อเรียวไปถึงสะพาน ก็จะมีทางแยกไปทางซ้าย เรียวเดินขึ้นไป ผ่านประตูไปจะเจอทุ่งดอกไม้ และต้นเชนมูที่นั่น เขาพบว่า ชางฮวา นอนหลับอยู่ที่โคนต้นไม้ พอเรียวมาเธอก็ตื่นขึ้น เธอบอกเรียวว่า เธอมักจะมาพักผ่อนที่นี่ในตอนที่มีอะไรไม่สบายใจ ต้นไม้นี้ช่วยปกป้องเธอ เรียวเดินไปที่ต้นเชนมู และพบว่ามีรอยบางอย่างอยู่ มันคล้ายร่องรอยเกิดจากการฝึกฝนวิชากังฟู เขาคิดถึงพ่อของตน ทันใดนั้น ก็มีเสียงเรียกชื่อพ่อของเขา อิวาโอะ เรียวหันกลับมาเห็นชายชราคนหนึ่งยืนอยู่ เขาจึงบอกว่า อิวาโอะ คือชื่อพ่อของเขา ชายคนนั้นจึงพยักหน้าอย่างเข้าใจว่าทำไมเรียวถึงทำให้เขานึกถึงอิวาโอะ

ท่านรู้จักพ่อผม เรียวถามด้วยความแปลกใจ ชายคนนั้นจึงอธิบายว่า รอยนั้นเกิดจากการฝึกวิชาหมัดของอิวาโอะ เขาถามกลับมาว่าอิวาโอะเป็นอย่างไรบ้าง เรียวจึงบอกว่าพ่อของเขาถูกสังหารโดยรันเทย์ นั่นทำให้ชายคนนั้นแปลกใจ รันเทย์ จริง ๆ แล้วมีชื่อจริงว่า จ้าว หลงซุน ลูกชายของ จ้าว ซุนหมิง เรียวจึงนำภาพของพ่อเขาและชายอีกคนให้ชายชราคนนั้นดู เขาจึงบอกว่า นั่นคือภาพของอิวาโอะ และ ซุนหมิง ในตอนยังหนุ่ม ทั้งคู่ฝึกฝนที่นี่และเติบโตขึ้นด้วยกัน แลกเปลี่ยนวิชาฝีมือกัน เรียวบอกว่า รันเทย์ นั้นบอกว่าพ่อฆ่าพ่อของเขา แต่เรียวไม่เชื่อ ชายชราหรือปรมาจารย์ ฝง ฉางชู่ จึงบอกว่าเขารู้ดีที่สุดว่าอิวาโอะไม่ใช่ชายที่สามารถสังหารใครได้ เขาให้เรียวไปที่ วัดหม่านก้าน (Man Yuan Temple) พระที่นั่นจะพอบอกเล่าเรื่องราวได้ แล้วเดินเข้าบ้านเขาไป เรียวจึงถาม ชางฮวา ว่าวัดหม่านก้าน คืออะไรและอยู่ที่ไหน ชางฮว่าบอกว่า ที่นั่นเป็นวัดเก่าแก่โบราณของหมู่บ้าน ถ้าเดินจากทางนี้กลับไปยังหมู่บ้านไบ่ลู่ จะต้องเดินผ่านหอระฆังไปอีกด้านหนึ่ง เธอบอกเรียวว่าให้เรียวไปก่อน เธอจะอยู่ที่นี่สักพักหนึ่ง

ค้นหาอดีตที่วัดหม่านก้าน

จากธารกลับไปผ่านทุ่งทานตะวัน เดินเลยหอคอยไปทางซ้ายผ่านบ้านของหญิงชราตาบอด จะมีทางขึ้นไปทางขวา เป็นทางไปวัดหม่านก้าน เมื่อเข้าไปในวัดด้านใน เรียวพบกับพระภิกษุณีรูปหนึ่งชื่อว่า เฉิน ยุ่ยชิง (Chen Yuqing) เรียวถามท่านว่า ท่านรู้จัก ฮะสึกิ อิวาโอะ หรือไม่ ภิกษุณีเฉิน ตกใจที่เรียวรู้จักชื่อนี้ เรียวจึงแนะนำตัวเองว่า นั่นคือพ่อของเขาเอง เขาอยากรู้เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างที่พ่อของเขาอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้ ท่านจึงเล่าว่า อิวาโอะ มาที่หมู่บ้านตั้งแต่ 20 ปีก่อน เพื่อมาฝึกวิชาที่นี่กับเพื่อนของเขา เรียวจึงนำภาพออกมา เมื่อท่านดู ก็บอกว่า ใช่ นี่แหละชายคนนี้ที่มักจะมาที่วัดนี้พร้อมกับอิวาโอะ เหมือนเขาจะชื่อว่า จ้าวชุนหมิง เรียวจึงถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาหลังจากมาฝึกที่นี่

ภิกษุณีเฉินกล่าวว่า จู่ ๆ วันหนึ่งพวกเขาก็ไม่ได้มาที่วัด และหลังจากวันนั้น ก็ไม่มีใครเห็นพวกเขาอยู่ในหมู่บ้านอีกเลย อย่างไรก็ตาม ท่านก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่มีจดหมายของอิวาโอะ ที่ทิ้งเอาไว้ ท่านพาเรียวไปยังห้องเก็บของ และบอกเรียวว่าวัดเก็บทุกอย่างไว้ในนี้ ให้เรียวลองหาดู

ต้นกำเนิดสะพานดอกไม้

ในห้องนี้มีของให้หามากมายครับ กดปุ่ม L2 เพื่อเปลี่ยนมุมมองแล้วลองหาดู แต่ว่าจริง ๆ จะมีเพียงรูปถ่ายในห้อง ซึ่งเป็นรูปขบวนข้ามสะพานฮานะบาชิเท่านั้นที่สำคัญ โดยที่ธงที่คนในขบวนถือ มีรูปมังกร และหงส์ ซึ่งคล้ายกับที่กระจกหงส์ ทำให้เรียวหยิบกระจกออกมาดู และก็พบว่าเป็นลายเดียวกัน พอีดกับที่ท่านภิกษุณีเฉินเดินเข้ามา เรียวจึงถามท่านถึงภาพนี้ ท่านเฉินจึงอธิบายว่า นี่เป็นขบวนที่มาจากพระราชวัง โดยมังกรนั้นหมายถึงองค์ฮ่องเต้ และหงส์ หมายถึงองค์ฮองเฮา เรียวสนใจภาพนี้มาก เขาขอภาพนี้กับท่าน ท่านครุ่นคิด และบอกว่ามันคงไม่เสียหายอะไร หากจะมอบภาพนี้ให้กับบุตรของอิวาโอะ เรียวขอบคุณท่าน พร้อมกับบอกว่าเขาจะนำกลับมาคืนโดยเร็ว นอกจากภาพนี้แล้ว ท่านยังมอบป้ายที่อิวาโอะ เขียนข้อความไว้ให้เรียวด้วย ท่านบอกว่าท่านอ่านภาษาญี่ปุ่นไม่ออก แต่ก็คิดว่าควรมอบให้เรียวไว้บนป้ายนั้นเขียนว่า อากาเนะ ผมอยากจะกลับไปหาคุณโดยเร็ว โปรดรอผมด้วย

เรียวเก็บภาพและป้ายไว้ พร้อมกับคิดไว้ว่าเขาจะให้ชางฮวาดูภาพนั้น เมื่อกลับไปถึงบ้านของชางฮวา เธอรู้ทันทีว่านี่คือสะพานดอกไม้ ฮานะบาชิ เธอพลิกด้านหลังและบอกว่า ภาพนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ.1910 เป็นปีที่สองในรัชสมัยของพระเจ้าเซวียนถง (จักรพรรดิผู่อี้ ซึ่งเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของแผ่นดินจีน) ซึ่งสะพานถูกสร้างเสร็จในปีนั้น คาดว่าน่าจะเป็นการเฉลิมฉลอง โดยขบวนจากพระราชวัง ซึ่งเรียวนำกระจกออกมาให้ชางฮวาดู เมื่อเห็นภาพในกระจกเป็นภาพเดียวกัน ชางฮวาก็นึกถึงภาพในถ้ำ ซึ่งนี่น่าจะเกี่ยวข้องกันทั้งหมด เราจะต้องหาคนที่รู้เรื่องในตอนนั้น เธอบอกเรียวก่อนจะดูในภาพ และก็พบว่า คุณยายเย่ เย่ เซี่ยวหยู อยู่ในภาพนี้ด้วย เรียวและชางฮวา จึงวางแผนไปหาคุณยายเย่พรุ่งนี้

ตามหาคนในภาพสะพาน

หลังจากที่ออกจากบ้านชางฮวา เรียวมุ่งหน้าไปหาคุณยายเย่ ยายตาบอดที่อยู่ทางซ้ายมือของหอระฆัง แต่พอพบคุณยาย แกจะไม่ยอมพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย นั่นทำให้เรียวไม่สามารถหาข้อมูลได้ เขาจึงต้องนำภาพไปสอบถามกับคนอื่น ๆ เพื่อให้รู้ว่า คนในภาพนี้มีใครบ้าง หนึ่งคนในภาพนี้คือ ซู เหวินฉู่ (Su Wenxu) ซึ่งอยู่ที่หุบเขาตะวันลับ (Sunset Hill) ซึ่งเราต้องไปทางวัดหม่านก้าน แล้วตรงไป จะถึงหุบเขาตะวันลับ ที่นั่นจะมีหญิงในเสื้อสีชมพู ยืนอยู่หน้าซุ้มการพนัน เธอจะบอกว่าเธอชื่อ ซู ยาฉิน (Su Yaqin) ส่วนผู้เฒ่าซูนั้น เป็นปู่ของเธอเอง อยู่ในบ้านด้านใน

เดินผ่านคุณตาที่กำลังผ่าฟืนไปทางซ้าย จะเห็นบ้านตะกูลซู เมื่อเรียวเคาะประตู จะมีเสียงบอกให้เข้าไปในบ้าน ซึ่งมีผู้เฒ่ากำลังสูบยาเส้นอยู่ เรียวจึงถามเขาเรื่องสะพานฮานะบาชิ ซึ่งผู้เฒ่าซูบอกว่ามันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อต้อนรับขบวนของราชวงศ์ แต่พอถามถึงว่าทำไมราชวงศ์ต้องเสด็จมาถึงที่นี่ เขาก็ไม่สามารถตอบได้ เรียวจึงถามต่อว่ามีใครอีกที่รู้เรื่องนี้ ผู้เฒ่าซู จึงตอบว่าน่าจะมี ซุน เจียวสือ (Sun Jiusi) ที่รู้เรื่องนี้ เรียวกล่าวขอบคุณแล้วเดินออกมา

ผู้เฒ่านักดื่ม

เรียวตามหาซุน โดยไปที่ตลาดแพนด้า มีชายชราที่นั่งกินเหล้าอยู่ที่โต๊ะ เขาชื่อ โม่ กวงหมิง (Mo Guangming) เขาจะบอกว่า หมายถึง ควันเบาบางเจียว น่ะหรือ เขาไม่ได้ดื่มกับซุนสักพักแล้ว เขาเล่าว่า ซุน เจียวสือ เป็นคนที่ตลกมาก ๆ เขามักจะไปที่ตลาดแพนด้า พร้อมนั่งโต๊ะดื่มสุรากับคนอื่น ๆ และพอไม่รู้สึกตัว เขาก็หายตัวไปดุจควันเบาบาง เรียกว่ามาดื่มฟรีนั่นเอง เขาบ่นว่า ถ้าเขาทำได้แบบนั้น คงไม่ต้องเป็นหนี้ อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ว่าซุนอยู่ที่ไหนและทำอะไร

เรียวจึงไปสอบถามแม่ค้าสุรา ซู หอง (Su Hong) ซึ่งเธอบอกว่า เขามักจะมาที่นี่ เธอไม่รู้จักเขาและไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน เพราะเขาไม่เคยซื้อเหล้าเลย แต่ว่ามีเหล้าดื่มอยู่ตลอด จากนั้นเรียวจึงไปถามคุณยายร้านขายของ ขง เหม่ย (Kong Mei) โดยต้องเลือกเรียกเธอว่าพี่สาว (คำสั่งขวา) เธอบอกว่าเธอไม่รู้ว่าซุนนั้นมีที่มาที่ไปอย่างไร ไม่มีใครรู้ว่าเขาทำงานอะไร แต่เธอรู้อย่างหนึ่งว่า เขาเป็นเพื่อนกับปรมาจารย์ฝง เธอบอกว่าเรียวควรไปคุยกับปรมาจารย์ฝงเกี่ยวกับซุน

เรียวไปหาปรมาจารย์ฝงที่บ้าน ซึ่งถ้าให้ทบทวน บ้านของปรมาจารย์ฝงนั้น อยู่ใกล้ ๆ กับธารสายรุ้ง ตรงสวนต้นเชนมู เมื่อไปถึง เรียวเคาะประตูบ้าน ปรมาจารย์ฝงก็เปิดประตูให้เข้ามา เรียวถามถึง ซุน กับปรมาจารย์ ก็ได้รับคำตอบว่าเขาคือคู่ฝึกในอดีตของปรมาจารย์ฝง ซุนนั้นจะอยู่แถววัดร้าง ซึ่งทางไปวัดร้างจะอยู่บริเวณทุ่งดอกทานตะวัน ปรมาจารย์ฝงบอกว่าเรียวไปที่นั่นอาจจะไม่เจอซุน ให้นำสุราและซาลาเปาไปวางไว้ที่แท่นบูชาหน้าอาคาร แล้วหลบออกมาแอบดู ท่านย้ำว่า อย่าลืมเอาสุราและซาลาเปาไปล่ะ

หนึ่งคำถามหนึ่งกระปุก

หลังจากที่ได้ข้อมูลแล้ว เรียวจึงมุ่งหน้าไปยังตลาดแพนด้า (แพนด้าอิจิบะ) เพื่อไปซื้อซาลาเปากับเหล้าที่นั้น ร้านซาลาเปาจะเป็นเด็กสาว เว่ย จุ้น อยู่ทางซ้ายของตลาด ในขณะที่แม่ค้าร้านสุรา ซู หอง ซื้อซาลาเปาไปอย่างน้อย 2 ชิ้น และสุราอย่างน้อย 2 ขวดไป จากนั้นกลับไปที่ทุ่งทานตะวัน จากตลาดแพนด้าเดินผ่านทุ่งทานตะวัน จะเจอแยกแรกที่เข้าไปในทุ่งทางซ้าย เดินตามแยกไปให้เดินผ่านแยกซ้ายแรกไม่ต้องเข้าไปจนถึงแยกที่สอง เข้าไปจะเจอทางตรงยาวขึ้นไปถึงทางเดินขึ้นเขา

วิ่งขึ้นบันไดไปบนเขา จนพบศาลา ซึ่งพอเดินไปถึงแล้ว จะมีภาพย้อนกลับไปตอนที่เรียวคุยกับปรมาจารย์ฝง ว่าให้เรานำสุราและซาลาเปามาวางไว้ที่แท่น จากนั้นเราจะเข้าสู่หน้าคลิกเลือกซาลาเปา และสุรา ให้คลิกเลือกซาลาเปาหนึ่งอย่าง และสุราหนึ่งขวดจากนั้นเลือก Yes เพื่อวางไว้ จากนั้นเรียวแอบด้านหลังเสา หลังจากที่เรียวแอบแล้ว ประตูจะค่อย ๆ แง้มออก และมีมือยื่นออกมา เรียวเห็นดังนั้นจึงออกจากที่ซ่อน และบอกมือนั้นว่าเขาได้รับคำแนะนำมาจากปรมาจารย์ฝง ชายคนนั้นจึงออกมาจากศาลาวัด และถามเรียวว่า ฝง งั้นหรือ มีอะไร เรียวจึงบอกว่าเขามีคำถาม ซุนจึงนั่งลงและหยิบสุราขึ้นมาดื่ม พร้อมกับบอกเรียวว่า นายถามได้หนึ่งคำถาม ซึ่งเรียวจะเลือกได้ว่าเรื่อง สะพานดอกไม้ หรือ วิทยายุทธ ให้เลือกเรื่องสะพานดอกไม้ ซุนจะเล่าว่า สะพานดอกไม้นั้น ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อต้อนรับการเดินทางมาถึงของขบวนจากพระราชวัง ตอนนั้นเขาอายุ 10 ปี และไปต้อนรับขบวนพร้อมกับ เย่ และ ซู ซึ่งพวกเขาพยายามแทรกผู้คนไปข้างหน้า เพื่อต้อนรับขบวนและจดจำภาพนั้นเอาไว้อยู่จนถึงทุกวันนี้

เรียวถามต่อว่า ขบวนของราชวงมาที่นี่ทำไม ซึ่งซุนเองก็รู้ดีว่านี่คือสิ่งที่เรียวอยากรู้ เขาตอบว่า มาเพื่อกระจกหินวิญญาณ พวกเขาส่งขบวนมาเพื่อรับกระจกหินวิญญาณที่ถูกสร้างขึ้นโดยช่างสลักหินที่เก่งที่สุดในประเทศจีน ซึ่งนั่นก็คือ หยวน ลิ่วซาน (Yuan Liushan) ซึ่งเขาอยู่ที่หมู่บ้านไป่ลู่นี้ เขาคือปู่ของหยวนที่เป็นช่างสลักหินในปัจจุบัน เมื่อเรียวได้ฟังเรื่องนี้ ทำให้เรียวเชื่อมต่อเรื่องราวเข้าด้วยกันได้ คีย์จะอยู่ที่ กระจกหินวิญญาณ และ ช่างสลักหินที่เก่งที่สุดคือหยวน ซึ่งทำกระจกหินวิญญาณให้ราชวงค์

จากนั้นให้เรียวกลับไปคุยกับซุนอีกครั้ง โดยเลือกสุรา และซาลาเปา ที่ให้ซื้อมาเผื่อไว้อีกชุด แล้วเลือกถามเกี่ยวกับ มาร์เชียนอาร์ท เรียวจะถามซุนถึงเรื่องที่เขาเคยฝึกฝนกับฝง และถามถึงพ่อของเขา ฮะสึกิ อิวาโอะ ซุนจึงถามเขากลับ เรียวจึงแนะนำตัวเองว่า เขาคือลูกชายของอิวาโอะ เมื่อได้ยินดังนั้น ซุนจึงเรียกเขาให้ไปทดสอบ เรียวไม่กล้าต่อยทำให้ซุนต้องเร่งให้เรียวเข้ามา ทว่าพอเรียวจู่โจมไป เขาก็หลบได้หมดแถมเข้าประชิดตัวจากช่องว่างที่เกิดขึ้น เขาบอกให้เรียวเอาจริง เรียวจู่โจมเข้าไปสุดตัวแต่กลับถูกซุนซ้อนเข้าประชิด และใช้ท่า ทลายภูผา กระแทกเรียวจนล้มลงไป เรียวถามเขาว่า นี่คือท่าอะไร ซุนจึงอธิบายว่านี่คือท่าทลายภูผา ในหมัดแปดปรมัตถ์ (โป้ยเก๊ก หรือ ปาจี่เฉวียน หรือ ฮัคเคียกเคน ในภาษาญี่ปุ่น) เรียวจึงถามถึงพ่ออีกครั้ง แต่ว่าซุนเลี่ยงไม่ตอบโดยบอกว่าเมื่อเขาพร้อมเขาจะเล่าให้ฟัง

หาทางพบเหยียนชิ่ง

หลังจากที่เรียวกลับไปหาชางฮวา เรียวเล่าเรื่องของสะพานฮานะบาชิ ที่เกี่ยวข้องกับกระจกหินวิญญาณ และนั่นเกี่ยวพันไปถึงพ่อของเธอที่เป็นช่างแกะสลักลูกหลานของ หยวน ลิ่วซาน ทุกอย่างเกี่ยวพันกับกระจก นั่นทำให้ชางฮวาเองคิดว่า ต้องรีบตามหาพ่อของเธอให้เจอ เธอจะบอกกับเรียวว่า เธอคิดว่า เธอจะตามเรียวไปหา เหยียนชิ่ง คิดว่าเขาน่าจะยอมออกมาเจอ

ในตอนเช้า เรียวออกมาจากบ้าน และชางฮวา ตามมาด้วยกัน ชางฮวาถามเรียวว่าเขารู้ทางไปยังคีเซนหรือไม่ เรียวบอกว่าเขาเคยไปมาแล้วหนึ่งครั้งตอนไปหาเหยียนชิ่ง ชางฮวาเองก็เป็นห่วงเหยียนชิ่ง เธอคิดว่าเราควรรีบไปที่นั่น พอเดินผ่านไปถึงใกล้ตลาดแพนด้า เรียวเล่าถึงพวกโจร ซึ่งเรียวบอกว่าเขาปะทะกับพวกโจรสองคนที่ไปถึงบ้านของเหยียนชิ่ง แต่ว่าคนที่สามปรากฏตัวมาโดยไม่คาดคิดทำให้เขารับมือไม่ทัน ชางฮวาจึงบอกว่า อย่าคิดมาก ลิงก็ตกต้นไม้ได้ ทำให้เรียวอึ้งไป เขาบอกกับชางฮวาว่าคราวนี้ถ้าเจอพวกนั้นอีก เขาจะระมัดระวังไม่ให้พลาดอีก อีกสิ่งที่เรียวกังวลคือที่คีเซน มีแต่คนแก่อาศัยอยู่ ถ้าพวกโจรโผล่ออกมาก็จะต้องย่ำแย่แน่ ๆ เรียวจึงบอกว่างั้นเรามีสิ่งที่ต้องห่วงเพิ่มขึ้นจากเหยียนชิ่งแล้ว

เมื่อเดินทางถึงตลาดแพนด้า เรียวและชางฮวาก็พูดถึงพวกโจร ซึ่งเข้ามาก่อกวนในหมู่บ้าน ซึ่งเรื่องราวนี้พัวพันไปถึงพ่อของชางฮวา พ่อของเรียว กระจก และเรื่องราวในอดีตที่ฮานะบาชิ เรียวคิดว่าเขาจะต้องพยายามให้ถึงที่สุดกับเรื่องนี้ พอเข้าใกล้ คีเซน เรียวก็พบสิ่งผิดปกติ เขาบอกชางฮวาให้นิ่ง ๆ พวกโจรมาที่คีเซนนี้จริง ๆ และผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านถูกทำร้าย พวกนั้นเหยียบลงไปที่ร่างของผู้เฒ่าท่านหนึ่งอย่างไม่แย่แส ชายหัวล้านพูดว่าพวกนี้มันกวนใจจริง ๆ

Quick time event

เรียวพยายามลอบเข้าไปด้านหลังชายหัวล้าน เขาเข้าไปล๊อคคอ (กดปุ่มวงกลม) เรียวจะสับเข้าที่คอชายหัวล้านจนล้ม จากนั้นเรียวจะย่องไปที่หลังชายผมยาว สะกิดเรียกแล้วพอมันหันหลังไปก็หลบอ้อมไปอีกด้าน พอมันหันกลับมาก็ต่อยเข้าที่หน้าด้วยหลังหมัด

หลังจากจัดการทั้งสองคนได้แล้ว เรียวก็แอบมองที่หน้าต่างบ้าน พบว่าเหยียนชิ่งถูกจับมัดอยู่ และที่นอนเอนตัวอยู่บนเก้าอี้คือ เยี่ยนล่าง ชายที่จัดการเรียวในคราวก่อน ชางฮวาจึงวางแผนให้เรียว โดยเธอจะเคาะประตูเรียก พอเยี่ยนล่างเผลอ เรียวก็จะต้องอัดเขาให้สลบ พอเยี่ยนล่างออกมาจากบ้านตามแผน เขามองไปที่ชางฮวาด้วยสายตาที่หื่นกระหาย เรียวก็อัดเข้าที่หน้าเขา ทว่าเยี่ยนล่างกลับไม่ล้ม เขาตะโกนใส่เรียวว่าคิดว่าแค่นี้จะล้มข้าได้หรือ และแล้วเรียวก็ต้องปะทะกับเขาอีกครั้ง

การต่อสู้ เยี่ยนล่าง

ในคราวนี้จะต่างจากคราวก่อนเพราะเรียวไม่ได้เสียพลังจากการต่อสู้กับสองลูกน้อง แต่ว่าถึงจะเอาชนะได้ ก็จะต้องแพ้อยู่ดี เพียงแต่ควรจะเอาชนะเขาให้ได้จะดีกว่า โดยเริ่มต้นจากการถอยกะจังหวะให้เข้าพุ่งเข้ามา พอหลุดก็ให้ใช้ ทอร์เนโดคิ๊ก เตะเขาให้ล้ม ด้วยวิธีนี้จะทำให้ชนะเขาได้ไม่ยากนัก ทว่าถึงชนะ ในตอนท้ายพอพลังเหลือขีดแดง เยียนล่างก็จะใช้ท่าหมุนหมัดโจมตี และเรียวก็จะหลบหมัดที่สองไม่พ้นอยู่ดี

หลังการพ่ายแพ้ ชางฮวารีบเข้ามาหาเรียว เยี่ยนล่างวิ่งมาพูดใส่เรียวอย่างดูถูกว่าแกคิดหรือว่าด้วยระดับกังฟูแค่นั้นจะจัดการข้าได้ และบอกกับชางฮวาให้นำคำพูดเขาบอกกับเจ้าลูกเจี้ยบนี่ด้วย

เรียวฟื้นขึ้นมาที่บ้านชางฮวา ผ่านไปสองวันแล้ว เรียวถามถึงพวกโจร ชางฮวาจึงบอกว่าพวกนั้นยึดคีเซนเป็นฐานทัพของตัวเองแล้วออกตามหากระจก เรียวถามถึงเหยียนชิ่ง ซึ่งชางฮวาบอกว่าเขายังถูกจับอยู่ เราคงต้องรีบทำอะไรสักอย่าง เรียวจึงจะไปแก้มืออีกครั้ง ทว่าชางฮวาห้ามไว้ เรียวคิดว่าเขาต้องรีบแต่ชางฮวาบอกให้เขาพักผ่อนและคิดเรื่องนี้ให้ดี

About The Author

Related posts

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *